«نقدی جدی» به عدم همدردی مدیرکل آموزش و پرورش با خانواده معلمان و دانش آموزان از دست رفته!

در هفته گذشته چند خانواده  از جامعه دانش آموزی و فرهنگی در استان عزادار شدند.

به گزارش روشن خبر ،بعنوان مثال در منطقه چاروسا یک دانش آموزان و دو معلم به رحمت خدا رفتند تا جامعه دانش آموزی و فرهنگی غرق در عزا شود.

اما در کنار موجی از حس انسان دوستانه ای که مردمان این منطقه از خود به معرض نمایش گذاشته اند، غیبت مدیران استانی آموزش و پرورش و در راس مدیرکل این نهاد فرهنگی که اتفاقا این رفتار او مسبوق به سابقه هم هست مصداق بارز بی حرمتی به مقام معلم بوده است.

خوب یا بد ،درست یا غلط، حضور در مراسمات در استان هایی مانند کهگیلویه و بویراحمد نشان از احترام است و معمولا با حداکثر جمعیت برگزار می شود.

معلمان همواره از احترام خاصی در بین مردم برخوردار هستند و اگر خودشان به خودشان احترام نگذارند به مرور زمان این قداست و احترام نیز از بین می رود.

در این بین نقش مدیران و بخصوص مدیرکل این نهاد اهمیت بیشتری دارد و صندلی این جایگاه ایجاب می کند که مدیرکل هر شخصی که باشد و شخصیتی که داشته باشد در ابراز همدردی و نیز احترام به مقام معلم پیش قدم باشد.

اما در کمال تأسف این احترام در دوره مدیریت فعلی به کمترین حد ممکن رسیده و هیچ حضور محسوسی از ایوب رضایی در القای حس احترام به جامعه فرهنگیان دیده نمی شود تا به کار بردن صفت غرور برای این مدیر به پررنگی عدم حضورش در اجتماع، پر رنگ تر از قبل گردد.

در مراسم امروز چاروسا ‌ودر تشییع و تدفین معلمی که اتفاقا یک دهه از عمر خود را در قسمت ستادی آموزش و پرورش گذراند عدم حضور مدیرکل و پرسنلش با واکنش های متعددی رو به رو شد.

گرچه حضور اردشیر یاری معاون اسبق آموزش و پرورش که اتفاقا بازنشسته شده و شاید او هم می توانست در خانه خود بنشیند و رنج سفر را به خود ندهد ولی با حضور خود به مقام معلم احترام گذاشته جای تقدیر دارد اما لازم است که مدیران فعلی نیز با حضور پررنگ خود به زحمات معلمان احترام بگذارند.

نکته منفی تر این است که همین مدیرکل معمولا در مراسماتی که به یکی از سیاسیون پرقدرت ختم می شود حضور پررنگ دارد و حتی استوری های متعدد هم می گذارد اما در هفته ای که چند نفر از زیر مجموعه اش دستشان از دنیا کوتاه شد به خود زحمت سفر به چاروسا را نداد‌ و‌معمولا در چنین اتفاقاتی در کل استان‌و‌نه فقط چاروسا  همه چیز  را به ارائه ی پیام های تسلیت از پیش آماده شده ی روابط عمومی ها ختم می کنند.

مردم می پرسند مثلا مشغله مدیران کل آموزش و پرورش بخصوص در ایام تعطیلی مدارس تا چه حد زیاد است که عدم توجه به شأن و مقام معلم را   معمولا به داشتن جلسات متعدد و مشغله زیاد ربط می دهند؟

شایسته است این مدیران به سبک و سیاق احترامی که دیگر ادارات با همکاران خود هنگام بروز حوادث دارند دقت و توجه کنند.