مدیرکلی که روی دولت را سفید کرد/ دلسوزی پیمان جو در مقابل فرصت سوزی رضایی

در منطقه‌ی شیتاب لنده و در مسیر ارتباطی به روستای مونه، دو مدیرکل کهگیلویه و بویراحمد یکی با سرعت زیاد و یکی با سرعت صفر به هم برخورد کردند تا نتیجه‌ی این برخورد خسارتی قابل توجه به بیت‌المال باشد؛ مدیرکل راهداری که این روزها سرعت کارهایش بالاست، قرار است آسفالت این محور ارتباطی را شروع کند و مدیرعامل آب و فاضلاب استان که گویا با سرعت صفر، درگیر خلع ید پیمانکار و خرید لوله است، قرار است بعد از آسفالت، آن را تخریب کند اتفاقی که هم حیف و میل آشکار بیت‌المال است و هم حکایت از این دارد که استاندار قادر به هماهنگی میان مدیرانش نیست! ماجرای این دو پروژه را در این گزارش دنبال کنید.

به گزارش روشن خبر، اداره‌کل راهداری و حمل و نقل جاده‌ای استان کهگیلویه و بویراحمد در مسیر مناطق شیتاب به مونه، پروژه آسفالت این جاده پر تردد را با اعتباری حدود ۳۰ میلیارد تومان در دستور کار دارد که البته یک مانع مهم دارد.

در سه‌راهی موگرمون، شرکت آب و فاضلاب استان کهگیلویه و بویراحمد یک پروژه‌ی دیگری دارد که خط انتقال آب شرب این روستاها را باید تامین کند اما این پروژه‌ی نیمه‌کاره مثل بسیاری از پروژه‌های دیگر این حوزه به مشکل خورد و گویا قرار است پیمانکار آن خلع ید شود.

مشکل این جاست که این خط لوله فلزی قطور دقیقا از زیر جاده و در یک عمق سطحی عبور می‌کند و در همین نقطه وجود همین خط لوله موجب تخریب آسفالت قبلی این مسیر شده و از طرفی با اجرای پروژه راهداری و شکستگی احتمالی این خط لوله، جابجایی یا تعمیر آن موجب تخریب آسفالت و هدررفت آسفالت خواهد شد.

عقل سلیم می‌گوید قبل از آنکه پروژه راهداری با این همه اعتبار و گران شدن قیر و آسفالت اجرا شود، شرکت آب و فاضلاب این خط لوله را جابجا کند نه اینکه راهداری آسفالت کند و جاده بسازد و آبفا پشت سر آن بیاید و تخریبش کند و پول بیت‌المال را هدر دهد.

حدود ۴۵ روز پیش، استاندار کهگیلویه و بویراحمد که فرصت را برای جذب اعتبارات عمرانی استان، تنگ می‌دید، مدیران را جمع کرد تا فکری به حال این موضوع و موضوعات مشابه کنند و احیانا پول این دو پروژه برگشت نخورند و از طرفی مطالبه قدیمی مردم این مناطق نیز برآورده شود.

رضا رضایی، مدیرعامل آب و فاضلاب در آن جلسه گفت که پیمانکار این پروژه را باید خلع ید کنیم، تکلیفمان نامعلوم است و هنوز لوله هم برای این پروژه نخریدیم و قطعا زمان‌بر است!

استاندار به او گفت که خلع ید را با مجوز شورای فنی استان و معاون عمرانی سریع و در عرض یک هفته با حذف تشریفات اداری اضافه، انجام دهید چرا که اصلا پذیرفته نیست راهداری پروژه را اجرا کند و بعد شما تخریب کنید!

استاندار در آن نشست و بعد از آنکه متوجه شد، آب و فاضلاب نمی‌تواند کارش را به موقع انجام دهد، تصمیم عجیبی گرفت و گفت که راهداری در هر صورت پروژه‌اش را اجرا کند اما هزینه‌ی تخریب آسفالت و خسارت وارده به جاده را باید بعدا آب و فاضلاب بپردازد!

تصمیمی عجیب و بین دستگاهی که استاندار هرگز به این موضوع فکر نکرد که وقتی پولی از بیت‌المال هدر رود برای مردم فرقی نمی‌کند که از جیب این اداره رفته یا آن اداره، بالاخره از خزانه مسلمین این پول به هوا دود می‌شود!

یدالله رحمانی البته این را هم گفت که مطالعات لازم انجام شود که آب و فاضلاب، این خط لوله را از مسیر دیگری ببرد که نیازی به کندن و تخریب آسفالت و جاده نباشد هر چند مدیران آب و فاضلاب معتقدند تنها مسیر امن و کم هزینه، عبور خط لوله از عرض جاده و زیر آن است!

خبرنگار ریواس جنوب به سراغ حمیدرضا پیمان‌جو، مدیرکل راهداری رفته که این روزها، سرعت کارهایش بالاست و او و پروژه‌هایش، هر جا مناسبتی باشد، روی دولت و عملکردش را سفید کرده است.

او گفته که هر روز که در اجرای این پروژه، تاخیر ایجاد می‌شود، قیمت قیر گران و گرانتر می‌شود به طوری که از هر تن ۱۵ میلیون به ۶۰ میلیون و اخیرا نیز بیشتر شده و ما بیش از این نمی‌توانیم معطل شرکت آب و فاضلاب بمانیم.

مدیرکل راهداری گفت که پیمانکار تجهیز کارگاه کرده و آماده قیرپاشی و آسفالت است و این کار در همین چند روز انجام می‌شود و آب و فاضلاب باید فکری به حال خط لوله‌ی خود کند که ناچار به هزینه‌ی دوباره‌کاری نشویم.

او این را هم گفت که تا همین‌جای کار هم هزینه‌های این پروژه با این تاخیرها بسیار زیاد شده و همه‌ی ما باید برای بیت‌المال دلسوزی کنیم؛ ما حداقل سه ماه پیش، آماده‌ی اجرای این پروژه بودیم اما منتظر تصمیم آب و فاضلاب برای جابجایی خط لوله ماندیم.

به گزارش ریواس جنوب، از آن تاریخی که استاندار به مدیرعامل آب و فاضلاب دستور داده، به جای یک هفته، حدود هفت هفته گذشته است و آب و فاضلاب هنوز اقدامی انجام نداده و این دو پروژه همچنان معلق هستند!

فرماندار لنده نیز در همین زمینه گفته که هر اقدام اداری و هر مکاتبه‌ای و تماسی که لازم بود با مدیرعامل آب و فاضلاب و مدیران شهرستانی انجام شده که این خط لوله قبل از عملیات آسفالت این جاده، جابجا شود اما تاکنون این اتفاق نیفتاده و البته که به هیچ عنوان اجازه تضییع بیت‌المال و هدرروی آن را نمی‌دهم.

سید محمد تقوی با بیان اینکه فرقی نمی‌کند که هزینه‌ی حفاری و تخریب آسفالت را کدام دستگاه بدهد، گفت در هر صورت دولت باید این هزینه را بدهد اما اجازه این کار را نمی‌دهم و نهایتا اگر آب و فاضلاب قبل از اجرای پروژه‌ی آسفالت راهداری، این لوله را جابجا نکند، عملیات آسفالت انجام می‌شود اما آب و فاضلاب باید که خط انتقال آب را از مسیر دیگری و در در کنار جاده و به موازات آن عبور دهد که نیازی به کنده‌کاری و تحمیل هزینه‌ی مجدد بر بیت‌المال نباشد.

فرماندار لنده از حمل قیر و آمادگی پیمانکار راهداری برای شروع عملیات آسفالت محور شیتاب به مونه، خبر داد.

حالا سوالی که این وسط مطرح است این بوده که آیا برای استاندار، ایجاد یک هماهنگی بین مدیرانش تا این حد کار سختی است؟

چرا مدیرعامل آب و فاضلاب، حرف‌شنوی ندارد و پاسخگوی مکاتبات فرماندار و مدیرکل راهداری و معاونت عمرانی نیست؟

معاونت عمرانی استاندار چه کاری مهمتر از این دارد که جلوی ریخت و پاش در بیت المال را بگیرد و اجازه کاهلی و تعلل به مدیران در جذب اعتبارات را ندهد؟

خیلی از کارها، مدیر باشد یا نباشد انجام می‌شوند، هنر بک مدیر ارشد و نشانه تدبیر و دلسوزی یک مدیر، انجام چنین کارها و چنین تصمیماتی است!

در همان نشستی که حدود ۵۰ روز پیش برگزار شد، مدیرعامل آب و فاضلاب در پاسخ به استاندار که گفته بود یک هفته‌ای کار را جمع کن گفته بود که زمان‌بر است و حدود دوماه طول می‌کشد اما اکنون که در حال نزدیک شدن به گذشت دو ماه از آن تاریخ هستیم باز هم کاری نشده است!

نکته‌ی پایانی اینکه، اگر آنگونه که فرماندار لنده گفته و مسیر جایگزین برای عبور خط لوله آب وجود دارد که نهایتا این تاخیر آب و فاضلاب به همین افزایش قیمت قیر و چند برابر شدن آن محدود می‌شود اما اگر مسیر جایگزین نباشد و ناچار به تخریب آسفالت و جاده شویم این خسارت به بیت‌المال، جبران‌ناپذیر و این گناه مسببین آن غیر قابل بخشش خواهد بود.