آیا می دانید رفاهیات دریافتی دانش آموز ترک‌تحصیلی، از حقوق معلمش بیشتر است؟

یادداشت/سیدباقر خرمی ـ شهرستان لنده/روشن خبر 

جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان رئیس جمهور محترم کشور عزیزمان، ایران!

با ادای احترام و شادباش هفته دولت به محضر حضرت عالی و همکاران ارجمندتان

ما معلمان حق باخته ی این سرزمین کهن، بدون هیچ مقدمه ای، با صدای بلند و صریح می‌گوییم:
دیگر از سخنرانی، وعده، شعار و جلسه، کارگروه و … خسته‌ شده ایم!

پیامبر اکرم:
«مَن کانَت لَهُ مَظْلِمَهٌ لِأخیهِ فَلْیَتَحَلَّلْهُ مِنْهُ.»
«هرکس حقی از برادرش بر عهده دارد، باید آن را ادا کند و حلالیت بطلبد.»
وزیر محترم آموزش و پرورش آقای دکترکاظمی، چقدر زیبا سخن می‌گویند: «معیشت، فقط حقوق نیست.»
بسیار خوب و عالی!
دوست داریم ایشان بفرمایند:
آیا معلم، به جز حقوق چیزی از وزارتخانه اش دریافت می کند ؟
بیمه درمانی شایسته کجاست؟ رفاهیات کجاست؟ تسهیلات کم‌بهره کجاست؟ حمایت واقعی از فرهنگیان شاغل و بازنشسته کجاست؟
آموزش‌وپرورش، یکی از معدود دستگاههایی است که حکم حقوقی کارکنانش از فیش دریافتی‌شان بیشتر است!
آیا بیمه درمانی در شأن فرهنگیان است و بازنشسته‌ای که سی سال از عمرش را پای کلاس درس گذاشته، اکنون به کدامین دلیل باید ضعیف ترین بیمه را در جمهوری اسلامی داشته باشد؟
دانش آموزی که در دوران متوسطه مدرسه را ترک‌می کند و به فلان شرکت می رود، ارزش رفاهیات دریافتی اش از حقوق معلمش بیشتر است. معلم به سایر دانش آموزان که در مدرسه هستند چه بگوید؟

این چه عدالت و چه تدبیری است؟
در برخی دستگاه‌ها، کارکنان و بازنشستگان از سازمان خود انواع مزایای رفاهی دریافت می‌کنند و حتی در روز معلم از دستگاه خود هدیه می گیرند.
اما معلمی که سی سال غبار گچ خورده و نسل‌ها را تربیت کرده، در روز معلم تنها هدیه اش پیام تبریکی است که در فضای مجازی به او ابلاغ می شود!
آقای وزیر!
پیام تبریک کدام چاله از زندگی را ترمیم می‌کند؟
آیا با تقدیرنامه، سفره‌ ی خانواده ای پر می‌شود؟
با وعده، هزینه درمان تامین می‌گردد؟
با مصاحبه، مشکلات شاغل و بازنشسته حل می‌شود؟
اگر واقعاً معیشت را فقط حقوق نمی‌دانید، پس چرا نتیجه این همه شعار در زندگی فرهنگیان دیده نمی‌شود؟
وظیفه ی جنابعالی مصاحبه و سخنرانی نیست.
نمی‌خواهیم بدانیم چه خواهید کرد. از کارهای ناکرده نگویید؛ لطفا بفرمایید تاکنون چه کرده‌اید؟
آقای وزیر !
بازگشایی مدارس در اول مهر، به‌تنهایی خبر خوشی نیست.
خبر خوش آن است که معلم در روز اول مهر با رضایت از شغلش و با شوق و انگیزه وارد کلاس شود نه اینکه دغدغه معیشت، درمان، آینده و امنیت اقتصادی، تمام توان و انگیزه او را فرسوده کرده باشد با بی حوصلگی محض وارد کلاس شود و نشاط و انرژی را از دانش آموزان بگیرد.
خبر خوش آن است که دانش‌آموز وقتی کتاب درسی را باز می‌کند، مطلبی را ببیند که با زندگی امروز و آینده‌اش ارتباط دارد؛ مهارتی بیاموزد که در فردای زندگی به کارش بیاید و مدرسه ای که او را برای «زندگی» آماده کند، نه صرفاً برای امتحان.
کتاب درسی باید پنجره‌ای به آینده باشد، نه تکرار محفوظاتی که امروز حافظه اش را سرشار می کند و فردا نیز در زندگی اش کاربردی ندارد.
آموزش‌وپرورش زمانی موفق است که معلم انگیزه داشته باشد، دانش‌آموز امید داشته باشد و محتوای آموزشی با نیازهای واقعی جامعه و آینده فرزندان این سرزمین هماهنگ باشد.
جامعه فرهنگی دیگر توان شنیدن وعده‌های تکراری را ندارد.
پاداش سی سال خدمت، مجوز بی‌توجهی به معلم نیست.
آقای وزیر!
لطفا شما عمل کنید و بگذارید دیگران حرف بزنند.
شما مسوول وعده دادن و بهارسبزکردن نیستید. شما قیم قانونی معلم هستید و صریحا وظیفه دارید (حق تمام فرهنگیان و به عبارت بهتر تمام حق فرهنگیان) را از کلیت سیستم مطالبه کنید.

ما لطف نمی‌خواهیم ، عدالت می‌خواهیم.
راست می گویید که:
«معیشت، فقط حقوق نیست.»
اکنون وقت آن رسیده که این جمله را از پشت تریبون به کف زندگی معلم بیاورید.
شما را به مقدسات قسم می دهیم، با حرفهای قالبی تکراری و شعارهای شیک کلیشه ای، همکاران را عذاب ندهید.

شگفت آور است که چرا مسوولین هنوز در این مملکت به نتیجه نرسیدند که : 👇👇👇

به عمل کار برآید، به سخنرانی نیست.

سیدباقر خرمی ـ شهرستان لنده
شهریور ۱۴۰۵ خورشیدی