۳۳ سال پیش، در سال‌های ۱۳۷۲ و ۱۳۷۳، مرتضی عابدی اردکانی، معلم جوانی از اردکان، قدم به چاروسا گذاشت؛ منطقه‌ای که آن روزها با امروز فاصله‌ای بسیار داشت. جاده‌ها خاکی و پرپیچ‌وخم بودند، از آب لوله‌کشی، برق و گاز خبری نبود و رفت‌وآمد با تویوتاهای قدیمی انجام می‌شد؛ خودروهایی که گاه بیش از ۱۰ نفر و حتی تا ۲۰ نفر را در مسیر دهدشت تا جاورده جابه‌جا می‌کردند.