با وجودی که در دولت‌های مختلف، آموزش‌وپرورش همواره در تریبونها و منابر، «مهم‌ترین دستگاه کشور» بوده است؛ اما در تصمیم‌گیری‌های واقعی، بودجه‌ ای، سیاست‌گذاری ، نیروی انسانی، چشم اندازهای پیش رو و تعیین اولویت‌ها، اغلب در ردیف دستگاهی قرار گرفته که باید با کمترین امکانات، برترین و مهم ترین مأموریت را انجام دهد.