با یک حساب سر انگشتی چنین است که دانش آموز مقطع ابتدایی ساعت 6 صبح از خواب بلند می شود و حدودا یکساعت و نیم در شهرها ی بزرگ در سرویس مدارس خسته و کسالت زده می شود تا  به مدرسه برسد و از ساعت 7 ونیم تا 12 و 20 در مدرسه با حدود پنج شش کتاب و دیگر فعالیت ها دست و پنجه نرم کند؛ با این شرایط بدون شک دلش بخواهد یا نخواهد؛ درس خوان باشد یا نباشد به محض ورود به منزل و صرف نهار به خواب می رود. از سوی دیگر این دانش آموز هم باید شب زودتر بخوابد تا صبح سرحال تر بیدار شود اما این مشق های طولانی گاها ارامش را از خانواده ها می گیرد و چیزی جز استرس و فشار هم نتیجه ای نخواهد داشت.