به گزارش روشن خبر، ماه قبل در گزارشی از ظلم مدارس غیرانتفاعی به معلمان این مدارس نوشتیم و گفتیم که در برخی از این مدارس به معلمان خود حقوقی کمتر از ۸ میلیون تومان می‌دهند و حتی بخشی از همین پول هم باید برای بیمه از جیب خود معلم کسر شود؛ رقمی باور نکردنی اما واقعی که نشان از نگاه تجاری و سود و زیان به مقوله مهم تربیتی و آموزشی در اینگونه مدارس است.
صدای بسیاری از معلمان در این مدت درآمده است اما سوال این است اگر اعتراضی نباشد واقعا خود متولیان آموزش و پرورش فکر نمی‌کنند که معلمی که ۸ میلیون حقوق می‌گیرد با چه انگیزه‌ای به دانش‌آموزان درس می‌دهد و برای تربیت و آموزش آنها وقت می‌گذارد؟
در پی پاسخ به این سوالات بودیم که متوجه شدیم مدارس غیرانتفاعی شهر یاسوج، شهریه‌ی دانش‌آموزان را ۲۰۰ درصد به یکباره افزایش دادند!
اتفاقی ناامیدکننده که چوب حراج بر آموزش و پرورش و تربیت نسل آینده زده و معلمان و دانش‌آموزان و خانواده‌ها را با هم زیر فشارهای مادی و روحی و روانی له می‌کند!
پاسخ روشن است، نگاه عمده‌ی مالکان و موسسین مدارس غیرانتفاعی نگاهی تجاری و اقتصادی است و این‌ها کاخ آرزوهایشان را را روی کمر خانواده‌ها و معلمان بنا کردند.
پاسخی که به روشنی در صحبت‌های نماینده‌ی مدارس غیرانتفاعی در نشست آموزش و پرورش استان کهگیلویه و بویراحمد پیداست، جایی که او می‌گوید با این قیمت دلار، ما اگر مرغداری بزنیم به نفع ماست و سود بیشتری دارد!
اگر چه این نارضایتی‌ها، فیلم است و اشک تمساح اما سوالی که اینجا پیش می‌آید این است که اگر معلم و دانش‌آموز و والدین و موسسان مدارس غیرانتفاعی همه ناراضی هستند، چرا باید اصولاً چنین مدارسی با این شهریه‌های نجومی وجود داشته باشند؟
شهریه‌های نجومی در مدارس غیرانتفاعی در حالیست که این مدارس فاقد امکانات اولیه یک مدرسه‌ای معمولی هستند؛ بدهی ساختمان‌های آنها مخروبه و فرسوده هستند و برخی هم کوچک و نقلی تا جایی که نیمکت دانش‌آموزان به تخته‌سیاه چسبیده است!
نه خبری از کتابخانه و نمازخانه است نه کارگاه آموزشی و تصویری و ورزشی و نه دیگر فضاهای لازم برای یک مدرسه!
تضاد بزرگتر در این ماجرا این است که چگونه است که با وجود شهریه های سرسام‌آور، امکانات ضعیف، معلمانی با حقوقی ۸ میلیونی، وضعیت اقتصادی و درآمدی پایین خانواده‌ها در استان کهگیلویه و بویراحمد و ده‌ها ایراد دیگر اما باز هم استقبال از این مدارس بیشتر است تا جایی که استان ما بیش از ۷ درصد بیشتر از میانگین کشوری، مدارس غیرانتفاعی دارد و دانش‌آموزان بیشتری در آنها درس می‌خوانند؟
نظارت کمتر بر این مدارس و دست و دلبازی در دادن نمرات برای معدل‌سازی و برند مدرسه از دیگر ابهامات و ایراداتی است که بر برخی مدارس غیرانتفاعی گرفته می‌شود.
آمار بالاتر آسیب‌های اجتماعی از جمله خودکشی و بی‌حجابی و.. در این مدارس به گواه اظهارات برخی متولیان امر، ایراد دیگری است که تناقض استقبال بیشتر خانواده‌ها از این مدارس را پررنگ‌تر می‌کند.
حالا و در نشست رسمی شورای آموزش و پرورش استان کهگیلویه و بویراحمد، پرده از یک واقعیت تلخ و نگران‌کننده کنار رفت؛ واقعیتِ مدارس غیرانتفاعی که به جای «تربیت»، به «کسب‌وکار» تبدیل شده‌اند؛ اینجا به جای صحبت از آموزش و فرهنگ و تربیت، روی قیمت دلار و بنزین چانه‌زنی می‌شود اما کسی نمی‌داند که کلاس درس چه ارتباط مستقیمی با قیمت دلار دارد؟ ایل اگر دلار بیشتر شد باید شهریه مدارس هم بیشتر شود؟
وقتی یک مؤسس مدرسه‌ی غیرانتفاعی می‌گوید «اگر مرغداری بزنیم بهتر است»، در واقع به تمام ارزش‌های آموزشی که ادعای فروش آن را دارند، توهین کرده و اعتراف می‌کند که هدف، نه تربیت دانش‌آموز، بلکه استخراج سود است.
اما نکته‌ی جالب ماجرا، طراحی سامانه‌های است که قیمت شهریه‌ی مدارس غیرانتفاعی را مشخص می‌کند و گویا مورد حمایت آموزش و پرورش و مدیران آن است اما این سامانه، آنگونه که مشاور استاندار در حوزه‌ی آموزش و پرورش می‌گوید، خودش بخشی از یک شبکه‌ی مافیایی است.
این سامانه یک پوشش قانونی برای یک کار غیرقانونی درست کرده و با همان منش مافیایی، حتی اجازه گرفتن شهریه‌ی کمتر را به برخی مدارس نمی‌دهد و خودش قیمتی بیشتر از پیشنهاد مدرسه را ارائه می‌کند.
وقتی مشاور آموزش و پرورش می‌گوید این سامانه چیزی جز یک «مافیا» نیست، یعنی ساختارِ نظارتی در برابر قدرتِ پول، فلج شده است. وقتی سامانه از مدرسه می‌خواهد شهریه بیشتری بگیرد تا با میانگین‌ها همخوانی داشته باشد، در واقع ما با یک «کارتلِ قیمت‌گذاری» روبرو هستیم، نه یک سیستم آموزشی منصفذبا نگاه به تربیت نسل آینده!
در میان این خبرهای بد، یک نکته‌ی امیدوارکننده، ورود مستقیم استاندار به این ماجراست.
هشدار استاندار مبنی بر لغو امتیازِ متخلفان، تنها شروع یک مسیر دشوار است. اگر نتوانیم میان «کسب‌وکارِ آموزش» و «وظیفه‌ی تربیتی» تفکیک قائل شویم، مدارس غیرانتفاعی به جای تولیدِ سرمایه‌های انسانی، تنها به تولیدِ طبقه مرفه با آسیب‌های اجتماعیِ عمیق‌تر کمک خواهند کرد.
در حالی که استاندار در نشست شورای آموزش و پرورش، وعده‌ی سخت‌گیرانه‌ی خود را برای لغو امتیازِ مؤسسانِ متخلف و تشکیل تیم نظارتی ویژه اعلام کرد، پرسش اصلی همچنان پابرجا است: آیا این اقدامات می‌تواند جلوی تبدیل شدنِ مدارس غیرانتفاعی به «مرکزهای استخراج ثروت» را بگیرد؟ اگر این وعده‌ها به عمل نیاید و نظارت‌ها از حالت شعاری به حالت اجرایی درنیاید، مدارس غیرانتفاعی به جای تولیدِ سرمایه‌های انسانی، تنها به تولیدِ طبقه مرفه با آسیب‌های اجتماعیِ عمیق‌تر و افزایشِ بی‌رویه شکاف‌های اقتصادی کمک خواهند کرد.
آیا استاندار کهگیلویه و بویراحمد به وعده‌اش در لغو امتیاز مدارس غیرانتفاعی متخلف، فاقد امکانات و فضاهای آموزشی و ورزشی متناسب با شهریه های نجومی عمل می‌کند؟
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰