سید علی محمد بزرگواری نماینده ادوار مجلس در یادداشتی که برای این پایگاه خبری فرستاد بار دیگر به انتقاد ازسکوت در مقابل موارد مطرح شده در مورد سدها پرداخت و تاکید کرد که اگر در مجلس بودم اجازه نمی دادم که برخی اقدامات انجام شود.
بسم الله الرحمن الرحیم
در حالی که مهمترین مطالبهی امروز مردم استان کهگیلویه و بویراحمد از مسئولین، توقف احداث دو سد ماندگان و خرسان است،
رئیسجمهور به استان سفر کرد. بررسی دستاوردها و کم و کیف این سفر را به فرصتی دیگر موکول میکنم. اما در همین سفر، رئیسجمهور دو نکته را روشن ساخت: نخست اینکه گفتند “من هرگز جایی نگفتم که این سدها باید ساخته شوند و اگر کسی مستندی در این باره دارد، ارائه کند.” و دیگر آنکه “مگر ما دیوانهایم که محیط زیست را خراب کنیم؟” و موضوع سد را به کارشناسان واگذار میکنیم.
این اظهارنظر صریح نشان میدهد که اگر نمایندگان مردم این استان در مجلس شورای اسلامی، عزمی راسخ، ملازم با برنامهریزی و پیگیری، و مهمتر از آن، شجاعت لازم را میداشتند، در دولت مسعود پزشکیان میتوانستند به نتایجی مطلوب دست یابند.
در دوران نمایندگی بنده که افتخار نوکری مردم را داشتم، تلاشهای بسیار و بعضاً اقدامات موثری در باب سدها و حقآبه ها انجام شد که پس از دورهی بنده به کلی راکد ماندند. به صورت خلاصه به آنها اشارهای میکنم:
* ایجاد سدهای خاکی کوهبرد، سرپری، ایلیآباد، سیاهشیر و دهها سد آبخیزداری دیگر برای مهار روانآبهای فصلی که بعضی به بهرهبرداری رسیدند و بعضیها هم بعد از ما هنوز به جایی نرسیدهاند.
* مطالعات سد دم لوداب که پس از بررسی متخصصان امور آب استان و کشور، به دلیل نفوذ آب، امکان ساخت سد در آن مکان منتفی اعلام شد. ما برای اولین بار کارشناسان امور آب کشور و استان را به همراه معاون وزیر نیرو به منطقه آبریز بردیم و مطالعات این پروژه آغاز شد. کارشناسان اعلام کردند که در این منطقه میتوان یک سد برکه مانند با ظرفیت حدود ۱۵۰ میلیون متر مکعب آب برای کشاورزی بیش از ۳۲ هزار هکتار زمین دهدشت شرقی ایجاد کرد. این پروژهی امیدوارکننده برای مردم دهدشت و چرام هم پس از ما سرنوشت نامعلومی پیدا کرد.
* مطالعه و گودهزنی سد بالیاب دیشموک که در برابر ۱۸ نمایندهی خوزستان که خواهان ایجاد این سد در پاییندست رود سمه بودند، ایستادگی کردم و حتی با تذکر در صحن علنی اعلام کردم که مردم غیور بهمئی سردسیر را با تفنگ برنو به صحنه خواهم آورد.
* گرفتن حقآبه از سد کوثر برای مردم بهمئی که در زمان نمایندگی بنده حدود ۲۵٪ پیشرفت داشت و بعد از ما بعلت عدم پیگیری هنوز به نتیجه نرسیده است
* با پیگیری ۳ ساله توانستم حقآبه چهار شهر دهدشت و چرام و لنده و سوق را به مقدار ۱۶ میلیون متر مکعب برای آب شرب و صنعت بگیرم و ماده ۲۱۵ آن را حل کنم و این پروژه عظیم را در ردیف بودجه های کشوری قرار دهم
اما امروز میبینیم که با وجود حمایتهای صددرصدی مردمی و فعالان محیط زیست در سراسر کشور که دست نمایندگان را برای هر اقدام قانونی باز کرده است، به نوعی انفعال جای تلاش و فعالیت هدفمند و موثر را گرفته است. نمایندهی مردم نباید بترسد و به جز خدا و قانون از هیچ چیز دیگری هراس نداشته باشد. دفاع آنها از دنا، دفاع از محیط زیست کل کشور است و نه یک منطقه خاص! چرا باید این سکوت و این رخوت در مطالبهگری آنها حاکم باشد؟ چه اقدامی در راستای برگزاری جلسات کارشناسی از سوی نمایندگان استان در مجلس صورت گرفته است؟ در کدام جلسه به صورت هماهنگ نشستهاند؟ چند جلسه با فعالان محیط زیست کشوری در تهران یا دیگر استانها برگزار کردهاند؟ هر سه نمایندهی استان شفاف بگویند و مستند ارائه دهند که دربارهی سدهای مخرب محیط زیست با کمیسیونهای مرتبط در مجلس کدام جلسات تخصصی را برگزار کردهاند؟ لزوم صحبت مکرر آنها در جلسهی علنی که دیگر جای خود دارد…
بنده خدمت مردم شریف استان کهگیلویه و بویراحمد اقرار میکنم که هیچگاه به خاطر منافع شخصی وارد کارزارهای انتخاباتی نشدم و حضورم به عنوان کاندیدا تنها به این دلیل بوده که فریاد مظلومان و مظلومیت این استان باشم.
با قاطعیت اعلام میکنم اگر امروز در مجلس شورای اسلامی بودم، هرگز اجازه نمیدادم محیط زیست کشور با این تصمیمات نابخردانه تخریب شود و به هر قیمتی، با اتکال به خداوند و با اتکاء به قوانین و پشتوانه محکم مردمی به صورت قانونی، از احداث سدهای خرسان و ماندگان جلوگیری میکردم و سد آبریز را هم به مرحلهی اجرایی میرساندم.
اما امروز این شما و این هم نمایندگان منتخب شما و به آن قول معروف: خود کرده را تدبیر نیست.
تاریخ جمعه ۱۴/ ۹/ ۱۴۰۴
سید علی محمد بزرگواری
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰