تندیس واقعی از تلفیق و ادغام عرفان و سیاست

بسم الله الرحمن الرحیم
موضوع:«تندیس واقعی از تلفیق و ادغام عرفان و سیاست »
نوع پژوهش:به روش تحقیق توصیفی،
پژوهشگر:دکتر یاسین علویان سوق
«تحت تعلیم به ادب درس و مزین به زینت ادب نفس،محاسبات عددی،و جبر و آنالیز و دافوس را در دانشگاه افسری تهران با لحاظ اینکه در آن روزها ورود به دانشگاه افسری منوط به متمتع بودن از ذهن ورزیده و ضریب هوشی بالا بود ,تلمذ نمود،سپس ضمیر و نهاد فرشته سیرت او توام با صفای باطن و نفس مطمئن وی را به تحصیل در رشته ادبیات فارسی ترغیب و تشویق نمود،به تبع عالم شدن در رقص عروض و قافیه و توانمند شدن در روانی کلام و شیوایی سخن از یک سو و تسلط کامل به جبر و دیفرانسیل لیتهلد از سوی دیگر ،معادلات ریاضی را در مآموربتهای محوله خود به رقصی موزون در آورده است،از سال ۱۳۴۲ به مدت پنج سال به عنوان فرماندار کل نورآباد و یاسوج ،:متشرع به دستورات شارع مقدس،بسیار قاطع و بداخلاق با هر رانت خوار و با مرتکبین بروز پدیده جنایی علیه اشخاص ،علیه اموال و مالکیت و علیه امنیت و آسایش عمومی بودند و برخلاف آن مرحوم درد و تفقد گوی طبقه کارگر و کشاورز ،،زنان جوان و دخترکان ممسنی و بویراحمد را خواهر خطاب،اصلاح ذات آلبین را در تعارضها و تزاحم های ملکی ،مالی و سیاسی مقدم بر پرونده سازی می دانست،در توسعه و تجهیز سخت افزاری ادارات برای تسهیل در امور خدمات رسانی کوشا و در احیا فضای سبز و فرهنگ درخت کاری ساعی ،در تمام مراسمات مذهبی ،سنتی و تشریفاتی مشارکت و نشستن و هم سفره شدن با ضعفا را ارجحیت،همکاری او با ساواک و امنیت محدود و محصور بود به صیانت از حقوق مردم و لاغیر،توام با ادب و تواضع منحصر به فرد خود همیشه نقل و شیرینی در جیب داشت و دهن بچه ها را شیرین و متصف به هزاران صفت عالیه و‌کمالیه که از حوصله این نوشتار خارج و آنگاه دو دور متوالی از سال ۱۳۴۶به عنوان نماینده مجلس شورای ملی انتخاب،نماینده ای که نه کنیزی داشت و نه غلامی،هیچوقت با جیپ فخرفروشی ننمود،دست پر مهر و عاطفه خود را همچون دست ببر در شکم دولت می برد و با درایت بودجه حوزه انتخابی خود را تصاحب می کرد،حصور مداوم در حوزه انتخابی را بر جردن نشینی ارجح،فرزندان او ساده زیست و انیس با زندگی درویش مسلکی،با خفته و کوتوله پروری فامیلی بسیار مخالف و فرصت عرض اندام به نخبه های فکری و پژوهشی،کرسی مجلس او را لایق نشستن برخورد و هیچوقت به مکر و حیله و وعده های دروغین برای تصاحب این کرسی متوسل نشد،در حالیکه شب از نیمه گذشته و صدای تیک و تاک عقربه های ساعت دیواری ضربات بی رحمانیه خود را بر سر من فرود می آورد مدال شرافت و انسانیت را به او تقدیم،و آن کسی نمی تواند باشد جز مرحوم استاد غلامحسین تژده»در گردهمایی وفاق و تسامح و تساهل با نخبگان علمی و پژوهشی:رمز تداوم در تجلیل و تکریم مرحوم سرهنگ غلامحسین نزده متمتع بودن او به اخلاقیات انسانی و اجتماعی و برای جلب رضایت الله و خلق الله اقدام کردن بود